GLB vs glTF vs FBX vs OBJ
Cztery formaty pokrywają niemal wszystko, co przekazujesz między narzędziami 3D, i nie są wymienne. Problemy sprawiają: czy materiały przetrwają podróż, czy animacja jedzie razem i czy tekstury podróżują wewnątrz pliku, czy obok niego.
Autor: Mixos
Krótka odpowiedź
glTF to nowoczesny otwarty standard dostarczania 3D, a GLB to glTF spakowany w jeden plik binarny z osadzonymi teksturami — GLB to najbezpieczniejszy domyślny wybór przy przekazywaniu modelu. FBX niesie rigi i animację, ale jest własnościowym formatem Autodesk. OBJ jest prastary, uniwersalny i przechowuje tylko geometrię: bez animacji i bez prawdziwych materiałów PBR.
glTF i GLB
glTF zaprojektowano do przesyłania, a nie do tworzenia — często nazywany jest „JPEG-iem 3D”. Przechowuje geometrię, materiały PBR, animację i strukturę sceny w postaci, którą silniki wczytują niemal bez konwersji, dlatego rozumie go każda przeglądarkowa przeglądarka modeli.
Jedyna różnica między tymi dwoma rozszerzeniami to pakowanie. .gltf to JSON odwołujący się do tekstur i danych binarnych jako osobnych plików; .glb łączy wszystko w jeden plik binarny. Te same dane, te same możliwości — GLB po prostu nie może dotrzeć bez tekstur, co czyni go lepszym wyborem do udostępniania.
FBX
FBX to format wymiany świata animacji i gier. Obsługuje rigi szkieletowe, skinning, blend shapes, kamery i światła, a czyta i zapisuje go praktycznie każda aplikacja DCC.
Jest też własnościowy dla Autodesk, z wersjami zmieniającymi się z czasem i obsługą materiałów różniącą się zależnie od eksportera. FBX niezawodnie przeniesie geometrię i animację między narzędziami; jego materiały traktuj jako wskazówkę, a nie umowę.
OBJ
OBJ pochodzi z końca lat 80. i pozostaje najbardziej uniwersalnie czytelnym formatem. Przechowuje wierzchołki, ściany, normalne i UV w zwykłym tekście — nic więcej.
Nie ma animacji, hierarchii sceny ani PBR. Materiały mieszkają w towarzyszącym pliku .mtl opartym na starym modelu specular, który poprzedza nowoczesne workflow, więc materiał PBR nie przetrwa podróży w obie strony. OBJ to dobry wybór dla statycznej siatki i kiepski dla czegokolwiek innego.
Wybór formatu
Przekazujesz gotowy model komuś lub wrzucasz go do sieci: GLB. Jeden plik, materiały w środku, nic do zgubienia po drodze.
Przenosisz postać z rigiem lub animacją między aplikacjami DCC: FBX, bo nic innego nie pokrywa tego obszaru tak szeroko.
Udostępniasz statyczną siatkę narzędziu o nieznanym roczniku: OBJ, bo czyta go wszystko. Spodziewaj się odbudowy materiałów po drugiej stronie.
Najczęściej zadawane pytania
Jaka jest różnica między GLB a glTF?
Wyłącznie pakowanie. Plik .gltf to JSON wskazujący osobne pliki tekstur i danych binarnych; .glb pakuje wszystko w jeden plik binarny. Dane i możliwości są identyczne.
Którego formatu 3D użyć w sieci?
GLB. To format, który przeglądarkowe przeglądarki modeli i silniki wczytują natywnie, a osadzenie tekstur sprawia, że model nie może dotrzeć niekompletny.
Czy OBJ obsługuje materiały PBR?
Właściwie nie. OBJ przechowuje geometrię, a towarzyszący mu plik .mtl używa starego modelu materiału specular, więc base color, roughness i metallic nie przetrwają. PBR eksportuj raczej jako glTF lub GLB.
Czy FBX może przechowywać animację?
Tak — animacja szkieletowa, skinning i blend shapes to powód, dla którego FBX pozostaje standardem w pracy z postaciami między aplikacjami DCC.
