İlk haftada şekilsiz kütleler yapacaksınız. İlk hafta için doğru sonuç budur — taklit etmeye çalıştığınız kişilerin ilk heykelleri de dahil olmak üzere herkesin ilk heykelleri şekilsiz kütlelerdir. Tek bir çalışmada kalite yerine deneme sayısına odaklanın ve aynı konuyu bir kez üzerinde uğraşmak yerine üç kez yeniden şekillendirin. Heykel yapımındaki gelişim çoğunlukla algısaldır ve algı özenle değil, tekrarla gelişir.
Hemen benimsemeye değer tek kural, işlem sırasıdır: önce büyük şekiller, sonra orta şekiller, sonra küçük şekiller; ve mevcut şekil doğru görünene kadar asla bir sonraki boyuta geçmeyin. Başarısız olan neredeyse her başlangıç heykeli, asla doğru olmayan bir silüet üzerine eklenmiş detaylardan ibarettir ki bu iki kat acı vericidir, çünkü silüeti düzeltmek detayı yok eder. Aynı nedenle erken subdivision yapmaya direnin — daha fazla üçgen yanlış bir şekli asla kurtarmaz, sadece değiştirmeyi pahalı hale getirir.
Daha az araç, daha çok form çalışın. Katalogdaki her fırçayı denemek gerçekten cazip gelir ve bu, bir ayınızı kaybetmenin en yaygın yoludur. Clay, smooth, grab, dam, pinch ve flatten fırçaları eksiksiz bir heykel oluşturacaktır; diğerlerini ise çözdükleri sorunlarla karşılaştıkça ekleyin. Ardından basit gözlemlenen nesneleri — bir yumurta, bir elma, bir çakıl taşı gibi — şekillendirin; bunlar önemsiz gibi görünse de değildir, çünkü arkasına saklanacak hiçbir şey olmadan silüeti değerlendirmeyi öğretir.
Karakterlere geçtiğinizde, bütünlerden önce parçaları yapın: bir burun, bir kulak, bir göz ve yuvası, bir el. Ve bir yüz denemeden önce bir kafatası şekillendirin. Bu, insanların atladığı ve en çok fayda sağlayan adımdır, çünkü bir yüz, kaş kemeri, elmacık kemiği, çene, şakak gibi sert referans noktalarının üzerine örtülmüş yumuşak bir yüzeydir — ve altta ne olduğunu bir kez bildiğinizde, sonrasında yaptığınız her kafa heykeli gelişir. Yaklaşık üç ay boyunca kısa, düzenli seanslar ayırın; günde otuz dakika, beş saatlik bir Cumartesi çalışmasından daha iyidir.