Yüz heykeli nasıl yapılır
Bir kafa, standart ilk ciddi heykel çalışmasıdır, çünkü hiçbir şey oranı daha hızlı öğretmez ve hiçbir şey tahmini daha fazla cezalandırmaz. Aşağıdaki yöntem geleneksel olandır: önce kafatasının kütlelerini oluşturun, özellikleri doğru hissettikleri yere değil, gerçek referans noktalarına yerleştirin ve detaylandırmayı en sona bırakın.
Kısa cevap
Bir küreden başlayın, kafatasını basit kütleler halinde — kafatası, kaş, elmacık kemikleri, çene — simetri açık ve subdivision düşükken bloklayın. Özellikleri standart referans noktalarını kullanarak yerleştirin: gözler başın yarısında, kulak kaş ile burun tabanı arasında, ağız burundan çeneye olan mesafenin üçte birinde. Daha yüksek subdivision seviyesinde inceltin, sonra simetriyi kapatın ve bozun. İlk vuruştan itibaren fotoğraf referansı kullanın; yanlış görünen bir yüz neredeyse her zaman bir oran hatasıdır, detay hatası değil.
Adım adım
- 1
Simetri açıkken bir küreden başlayın
Düşük çözünürlüklü bir küreyle başlayın ve dikey eksen boyunca simetriyi açın, böylece her fırça darbesi yansıtılır. Subdivision seviyesini düşük tutun — yüz binlerce değil, birkaç bin poligon istersiniz. Düşük çözünürlük burada bir özelliktir: şekil doğru olmadan detaylandırmanızı fiziksel olarak engeller.
- 2
Yüzü değil, kafatasını bloklayın
Özellikleri düşünmeden önce küreyi bir kafatasının büyük kütlelerine dönüştürün: yanları düzleştirin, kafatasının kubbesini oluşturun, kaş kemerini öne çekin, elmacık kemiklerini dışarı ve çeneyi aşağı ve geriye doğru ayarlayın. Bir kafa, çoğu yeni başlayanların yaptığından kulakların üstünde ve arkasında daha geniştir ve yanlarda daha düzdür. Bitmiş heykelin anlaşılıp anlaşılmayacağını belirleyen aşama budur.
- 3
Özellikleri gözle değil, referans noktalarına göre yerleştirin
İçgüdü yerine standart oranları kullanın, çünkü içgüdü güvenilir bir şekilde yanlıştır. Gözler kafanın yüksek bir yerinde değil, kabaca yarı yolunda oturur. Aralarındaki boşluk yaklaşık bir göz genişliğindedir. Kulaklar kaş çizgisinden burun tabanına kadar uzanır. Ağız, burundan çeneye olan mesafenin yaklaşık üçte birinde yer alır. Herhangi bir şekle karar vermeden önce bunları hafif işaretler olarak belirleyin.
- 4
Özellikleri çizgi olarak değil, form olarak inşa edin
Gözü yüzeye çizilmiş bir badem gibi değil, üzerine kapaklar sarılmış bir küre olarak heykelleştirin. Burnu ucunda bir top ve her iki yanında kanatları olan bir kama olarak inşa edin. Ağza, altındaki dişlerin etrafında silindirik bir kütle verin. Anlaşılır özellikler, altında yapı olan hacimlerdir; ana hatlar olarak oyulmuş özellikler çizilmiş gibi görünür.
- 5
Subdivision yapın ve sürekli profili kontrol ederek detaylandırın
Şimdi subdivision seviyesini yükseltin ve alın, kaş ve göz çukuru arasındaki geçişleri; elmacık kemiğinin çeneye nasıl bağlandığını; dudakların kıvrımını inceltin. Sık sık profil görünümüne geçin. Yanlış görünen hemen her kafa profilde yanlıştır; yeni başlayanlar genellikle kafatasını önden arkaya çok sığ, çeneyi ise çok zayıf yapma eğilimindedir.
- 6
Simetriyi Kırın ve Detayları En Sona Bırakın
Simetriyi kapatın. Gerçek yüzler asimetriktir ve mükemmel simetrik bir yüz yapay görünür — ağzı hafifçe kaydırın, gözleri farklılaştırın, başı eğin. Cilt detaylarını ancak şimdi ekleyin: gözenekler, ince kırışıklıklar, sakal izleri, genellikle bir alpha veya stamp brush ile. Oran çalışması doğru yapıldıysa, bu aşama bir saat sürer ve muazzam bir fark yaratır; eğer yapılmadıysa, hatayı kalıcı hale getirir.
Yüzler neden taklit etmesi en zor şeydir
İnsanlar yüzleri okumakta olağanüstü iyidir — bu, insan görüşünün en özel yeteneklerinden biridir. Gözler arasındaki mesafede bir milimetrelik hata bile, nedenini söyleyemeyen biri için bile yanlış olarak algılanır. Başka hiçbir konu bu kadar özel algısal mekanizma tarafından incelenmez; bu da bir kafayı aynı anda hem en iyi öğrenme projesi hem de en affetmez olanı yapar.
Bu aynı zamanda yaygın hatanın belirli bir şekli olduğu anlamına gelir. Yeni başlayanlar bir yüzün sembolünü heykelleştirir — iki göz, üçgen bir burun, ağız için bir çizgi — çünkü hafıza bunu sağlar. Çözüm daha fazla detay değil, ölçümdür: sürekli referansla karşılaştırın ve profili önden olduğu kadar sık kontrol edin, çünkü ön görünüm derinlik hatalarını gizlerken, profil onları bariz hale getirir.
Referans ve onu gerçekten nasıl kullanmalı
İlk vuruştan itibaren fotoğraflardan çalışın ve aynı kişinin en az bir ön ve bir yan görünümünü kullanın. Tek bir üç çeyrek fotoğraf, tahmin etmeye en az donanımlı olduğunuz derinlikler hakkında sizi tahmin yürütmeye bırakır. Profesyoneller yeni başlayanlardan daha az değil, daha fazla referans kullanır — bunu bir eğitim tekerleği olarak görmek, bu konudaki en pahalı yanlış kanıdır.
Referansı iyi kullanmak, sadece göz gezdirmek yerine karşılaştırmak demektir. Görüntüyü viewport’un yanına koyun ve belirli ilişkileri kontrol edin: kulak gerçekten o kadar geride mi, çene o kadar derin mi, kaş gözün üzerine o kadar sarkıyor mu? Belirsiz bakışlar zaten inandığınızı doğrular; belirli karşılaştırma ise onu düzeltir.
Anatomi, karşılaştırmayı anlamaya dönüştüren şeydir. Başlamak için buna ihtiyacınız yok, ancak kafatası ve yüzün ana kütleleri, kili düzelene kadar itmek yerine yanlış görünen bir heykeli teşhis etmenizi sağlar. İlk birkaç kafadan sonra, açıklayabileceği somut hatalarınız olduğunda öğrenin.
Çoğu kötü kafanın nedeni olan hatalar
Gözlerin çok yukarı yerleştirilmesi en yaygın hatadır — içgüdü onları orta çizginin çok üzerine koymaktır, oysa gerçekte neredeyse tam ortaya otururlar. Önden arkaya çok sığ bir kafa bir sonraki hatadır, çünkü ön görünüm bunu asla ortaya çıkarmaz. Çok küçük bir çene ve çok küçük bir kafatası listeyi tamamlar; yeni başlayanlar, bir fotoğrafın yüze dikkat çekmesi nedeniyle kafatasının arkasını ve üstünü sürekli olarak eksik inşa ederler.
Oranlar oturmadan detaylandırma, gözlemsel bir hatadan ziyade bir süreç hatasıdır ve en çok zamanı boşa harcayan da budur. Yanlış çenesi olan bir kafadaki cilt gözenekleri, bir hatayı geri almayı zorlaştırmak için harcanan çabadır. Multiresolution subdivision, tam da bu yüzden kaba bir seviyeye inip kütleyi düzeltmenizi ve detaylarınız bozulmadan geri çıkmanızı sağlar — erken commit etmek yerine bunu kullanın.
Son olarak, simetriyi sona kadar açık bırakmak. Bu, ana hatları oluşturmak için doğru, bitirmek için ise yanlış bir yoldur, çünkü hiçbir gerçek yüz simetrik değildir. Sonda kasıtlı olarak bozmak, büyük bir inandırıcılık için küçük bir iştir.
Sıkça sorulan sorular
Yeni başlayanlar için yüz nasıl heykelleştirilir?
Simetri açık ve subdivision düşük bir küreden başlayın, herhangi bir özellikten önce kafatasının büyük kütlelerini bloklayın, gözleri, burnu, kulakları ve ağzı göz kararı yerine standart orantı noktalarına yerleştirin, ardından alt bölümlere ayırın ve ince ayar yapın. Simetriyi kapattıktan sonra en son cilt detaylarını ekleyin.
Gözler yüzde nereye yerleştirilir?
Kafatasının tepesinden çeneye kadar başın yaklaşık yarısında — içgüdünün önerdiğinden çok daha aşağıda. Aralarındaki boşluk yaklaşık bir göz genişliğindedir ve kulaklar kaş çizgisinden burun tabanına kadar uzanır.
Yüzü bir küreden mi yoksa bir base mesh'ten mi heykelleştirmeliyim?
Öğrenirken bir küreden başlayın, çünkü kafatasını kendiniz bloklamak öğrenmenin büyük bir kısmını oluşturur. Base mesh'ler daha hızlıdır ve üretimde kullandığınız şeylerdir, ancak asıl beceri olan orantı çalışmasını size hazır sunarlar.
Yüzüm neden yanlış görünüyor ama nedenini anlayamıyorum?
Neredeyse her zaman oranlarla ilgilidir ve önden değil, profil görünümünde fark edilir. Kafatasının önden arkaya derinliğini, gözlerin yüksekliğini, kafatası ve çene boyutunu kontrol edin — bu dört nokta, hafifçe yanlış görünen çoğu kafanın nedenidir.
Bir yüz heykeli yapmak için anatomi bilmem gerekiyor mu?
Başlamak için değil, ancak hataları tahmin etmek yerine teşhis etmenizi sağlar. Önce kafatasını öğrenin — yüzün altındaki kütleler yüzeydeki hemen her şeyi belirler — sonra kas gruplarını.
İlk kafa heykeli ne kadar sürmeli?
Birkaç saat sürer ve yine de yanlış görünecektir; bu bir başarısızlık değil, normal bir sonuçtur. Birkaç kafa heykeli yapmak, tek bir üzerinde uğraşmaktan çok daha fazlasını öğretir, çünkü hatalar tekrarlanır ve görünür hale gelir.
Bir küre açın, simetriyi açın ve bir kafatası bloklayın — ilk denemeniz yanlış olmaya mahkumdur.