LiDAR-puntenwolken, als mesh die je kunt gebruiken.

Wereldwijde hoogtedata heeft in het grootste deel van de wereld ongeveer 30 m per sample. Airborne LiDAR zit vaak onder 1 m, en dat is het verschil tussen een heuvel en de voetpaden, stoepranden, taluds en muren van die heuvel. Kadasters en opmetingsdiensten in veel landen publiceren het gratis — in de VS dekt het USGS 3D Elevation Program het grootste deel van het land — meestal als LAS- of gecomprimeerde LAZ-tegels.

Een puntenwolk kunnen de meeste 3D-tools niet renderen of printen. Hij moet tot een oppervlak worden geraster, met een keuze welke punten meetellen. Alleen grond geeft het kale aardoppervlak onder bomen en gebouwen, wat een locatiemodel, een print of een overstromingsstudie nodig heeft. Elke klasse geeft het oppervlak dat een drone zou zien, daken en bladerdak inbegrepen.

Studio doet die conversie in de browser. Hij leest eerst de header, zodat je het aantal punten, de afmetingen en de beschikbare klassen ziet voordat je je vastlegt, rastert dan de gekozen punten op de gekozen celgrootte, vult de gaten en vereenvoudigt vlakke grond. Het resultaat is een gewone mesh, in meters opnieuw gecentreerd nabij de oorsprong, met de oorspronkelijke offset bewaard in de metadata.

Grote tegels zijn groot. Eén LiDAR-tegel kan tientallen miljoenen punten bevatten; de import biedt een puntlimiet en subsampling zodat de scène werkbaar blijft, en meldt wat hij heeft behouden.