Echt terrein van overal, in een browsertab.

De meeste terreingeneratoren beginnen bij ruis. Ruis is snel, maar bevat geen geologie — geen afwatering, geen breuklijnen, geen reden waarom een bergkam ligt waar hij ligt — en kijkers merken dat, ook als ze niet kunnen zeggen waarom. Echte hoogtedata heeft dat allemaal vanzelf, want het is een meting van een plek die door erosie werkelijk gevormd is.

De Echte plek-import van Studio haalt die meting voor je op. Je zoekt een plek of tekent een vak op een kaart, kiest de terreinmodus, en de hoogtetegels van het gebied worden gedownload, aaneengenaaid, bijgesneden en omgezet in een rastermesh in meters, gecentreerd op het midden van het vak. Een schuifregelaar voor verticale overdrijving tilt zacht glooiend land op tot leesbaar reliëf; laat hem op 1 staan voor de ware schaal.

Omdat het resultaat een gewone mesh in een gewone scène is, geldt de rest van Studio. Voeg een displace- of ruisstap toe voor fijn oppervlaktedetail dat de hoogtedata niet kan dragen, wijs rots, gras en sneeuw toe uit de materiaalbibliotheek, zet een camera op een pad voor een overvlucht en render de shot path-traced. De scène bewaart de coördinaten van de plek, dus de zonnestudie belicht hem vanuit de juiste richting voor elke datum en tijd.

Hoogtedata heeft grenzen die je moet kennen voordat je een close-up plant. De mesh is standaard 200 cellen per zijde en bij hoog detail tot 350 — ongeveer 5 m per cel voor een vak ter grootte van een stad, 30–50 m voor een landschap van 10 km, ongeveer 290 m voor een regio van 100 km — en de brondata zelf heeft in een groot deel van de wereld zo’n 30 m resolutie. Op die schaal is een klif een steile helling en geen overhang, en een enkele boom of woning zit er helemaal niet in. Terrein op deze resolutie is geschikt voor landschappen, establishing shots, kaarten en prints; voor één bouwlocatie heb je de stadsmodus, opmetingsdata of beide nodig.