“Chromebook’ta 3D yapılır mı” sorusunun olağan cevabı bir çözüm listesidir: Linux kurmak, bir Android uygulamasını yan yükleme ile eklemek ya da Chromebook olmayan bir makineye uzaktan bağlanmak. Mixos bunların hiçbirine ihtiyaç duymaz, çünkü bir web uygulaması olarak geliştirildi. 3D viewport, Chrome’da WebGPU üzerinden render edilir; yerel bir uygulamanın da kullanacağı grafik API’si budur, yani başka bir yerden piksel akıtmak yerine Chromebook’un kendi GPU’su iş yapar.
Kontrol etmeye değer tek şey WebGPU desteğidir; belirli bir Chromebook’un bunu çalıştırıp çalıştıramayacağını asıl belirleyen odur. ChromeOS’taki güncel Chrome bunu makul ölçüde yeni donanımlarda destekler; çok eski veya çok düşük seviye bir cihazda olmayabilir ve editör, oturumun ortasında çökmek yerine yüklenirken bunu açıkça söyler. Bir laboratuvar için alım yapıyorsanız sorulacak özellik budur.
Performans büyülü değil, dürüsttür. Intel tümleşik grafikli bir Chromebook mütevazı bir GPU’dur ve editör de buna göre davranır — adaptör sınıfını algılar, mesh ve doku sınırlarını kısar, fill ve bellek tasarrufunu açar ve bir iş istasyonuymuş gibi davranmak yerine viewport’u etkileşimli tutar. Kırk milyon üçgenlik bir prodüksiyon mesh’ini sculpt etmeyeceksiniz. Ama oyuna hazır bir propu rahatça dokulayabilir, tüm PBR iş akışını öğrenebilir ve prodüksiyon harita setlerini dışa aktarabilirsiniz.
Bu bileşim, bu aracın sınıflara girmesinin sebebidir. Chromebook’ta standartlaşmış bir okul, yakın zamana kadar özel bir Windows laboratuvarı olmadan 3D dokulandırma öğretmekten tamamen mahrum kalıyordu. Burada dağıtım sorunu ortadan kalkar; bir ders veriyorsanız da 4K filigransız dışa aktarma, paylaşılan bir sınıf kütüphanesi ve editörün içinde ödev ve not verme özellikleri ekleyen ücretsiz bir sınıf hibesi var.